قصه عکس ها و مشهد و طبقه همکفش و این چیه ؟ اون کیه ؟

این روزها به جدول تئاتر فجر که نگاه میکنم پر از اسم های قشنگه جور واجوره....اووووو  وه.... چه خبره ؟ اقتباس از مکبث و اتللو و شکسپیر و .....پر شده امسال از این اسم های آدم بزرگای تئاتر دنیا.....درسته بزرگ بزرگای ایران نیستن ولی بازم کارهای خوبی اومده...من که نتونستم برم و میشینم پشت کامپیوتر و با حسرت به عکس کارهای خوب فجر امسال نگاه میکنم....ولی یک جا دلگرمی داره ....مشهد با 5 تا کار ؟ هیچ شهری انقدر کار تو فجر نداره...خدا رو شکر حداقل تو تهرون نیستیم ولی شهرمون تیاتری خوب زیاد داره گرچه خیلی ها این رو به پای فعال بودن تیاتر یک شهر نمی ذارن به هر حال کارها رنگ وارنگه ولی من که از ته دلم با احترام به همه نمایش های مشهد حال میکنم با نمایش طبقه همکف کار درام نویس و کارگردان خوب مشهدی مون علی حاتمی .....ساده و راحته ...سخته و روشن....نمیدونم احساس میکنم چقدر خوبه بچه های مشهد از این نوع کارا بیشتر بنویسن و کار کنن . کار استاد صابری و عبدالله برجسته و سعید تشکری و انسان نازنین حامد امان پور که کارش رو ندیدم هم حتما جای خود را خواهد داشت در تئاتر مشهد و ایران.ولی طبقه همکف دوست داشتنی است گرچه میگویند این کارها در تهرون قدیمیه ولی ما در مشهد بنظرم باید خوشحال باشیم که  به سمت ساخت چنین کارهایی میرویم...در یک نگاه به خودت میگی که از این مدل کارها در مشهد کم نبوده ولی طعم و بوی و نوع کار حاتمی در مشهد تک تک هست و این رو در طبقه همکف کاملا حس میکنی   
قصه این چیه ؟
برای ما که  میگن جیزه نرید سمتش تو شهرستان ها صدق میکنه
آتیلا پسیانی که نفر اول تئاتر تجربی ایران هست کار تو فجر زیاد آورده که یکیش رو هم کارگردانی کرده....ساعت صفر ....و باز این سئوال این چیه ؟ ...خیلی هامون درک خودمون رو از تئاتر هایی که آتیلا پسیانی کار میکنه داریم. ولی روزی میرسه که تو شهرمون کار تجربه نو درست درمون ببینیم ؟
یعنی روزی که دیگه نگیم این چیه ؟ تئاتره ؟ مگه اسم این کارهایی رو که حالیمون نمیشه باید گذاشت  تئاتر ؟ ای آقا اگه به اینه من یک نمایش میسازم بازیگرام حرف نزنن و فقط صدای جویدن آدامس بازیگر بیاد و تازه تماشگرها رو پشت به صحنه مینشونم دیفال ببینن اینم تیاتر تجربی
ای کاش برسیم در شهرمون به سئوال این  چیه ؟ چقدر تئاتر تجربی و کارهایی که پسیانی میکنه از  من دوره و چه قدر پیچ و   خم تیاتری باید دید تا دلیل برای جویدن آدامس و نمایش سکوت و عوض کردن جای طبیعی تماشاگر و هزار تا کاری که هر کسی میتونه بکنه رو پیدا کرد بگذریم که عکس های نمایش های پسیانی هم تجربیه و آدمی از خود سئوال میکنه که من با این انبار خالی باید هم با دیدن چنین کارهایی بگم این چیه ؟ اون کیه ؟